SOSW

Ośrodek Szkolno-Wychowawczy im. św. Jana Pawła II w Leżajsku

Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image Slideshow Image
13

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców

1. Szkoła dla Rodziców i Wychowawców

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców to program spotkań dla każdego, kto szuka sposobu na nawiązanie głębszych i cieplejszych relacji z dziećmi lub wychowankami.

Jego głównym celem jest wspieranie rodziców i wychowawców w radzeniu sobie w codziennych kontaktach z dziećmi i młodzieżą. Nauka umiejętności lepszego porozumiewania się, refleksja nad własną postawą wychowawczą, wymiana doświadczeń, to małe kroki ku głębszej relacji, dającej zadowolenie, poczucie wzajemnej bliskości. To także nauka dialogu i kształtowanie więzi opartych na wzajemnym szacunku.

Główne motto Szkoły dla Rodziców i Wychowawców brzmi: Wychowywać to kochać i wymagać.

Początek każdego ludzkiego dzieła bierze się z czyjegoś zaangażowania. Książki, na podstawie których powstała "Szkoła dla Rodziców i Wychowawców" dotarły do nas ze Stanów Zjednoczonych. Przystosowanie ich do polskiej rzeczywistości i stworzenie programu warsztatów dla rodziców i wychowawców zawdzięczamy paniom Zofii Śpiewak i Joannie Sakowskiej.

Zofia Śpiewak poprowadziła w Polsce pierwsze warsztaty z rodzicami, które opisała i opublikowała w suplemencie książek A. Faber, E. Mazlish, zatytułowanym "Doświadczenia rodziców polskich".

Joanna Sakowska wzbogaciła program "Szkoły..." i opracowała materiały pomocnicze dla prowadzących zajęcia, które zostały wydane przez Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej (J. Sakowska, "Szkoła dla Rodziców i Wychowawców. Materiały pomocnicze dla prowadzących zajęcia". Warszawa 1999). Współpraca autorek zaowocowała spopularyzowaniem programu w całej Polsce.

Z pewnością duży wkład w jego powstanie mieli również rodzice, którzy zdecydowali się dzielić swoimi kłopotami i doświadczeniami w wychowywaniu własnych dzieci.

Program Szkoła dla Rodziców i Wychowawców inspiruje się przede wszystkim poradnikami dla rodziców A. Faber i E. Mazlish (cykl: „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały…” i inne); autorki zaś odwołują się w nich do swojej wiedzy i doświadczeń zdobytych w grupach dla rodziców prowadzonych przez psychologa doktora H. Ginotta.

Polska Szkoła da Rodziców i Wychowawców uczy nie tyle „metod” co budowania relacji w duchu dialogu (patrz idee wychowawcze Janusza Korczaka, św. Jan Bosko, ks. prof. Jan Tarnowski).

Rodzice i nauczyciele podczas zajęć przekonują się, że wychowywanie to towarzyszenie dziecku w toku życia.

Ucząc umiejętności otwartego porozumiewania się w rodzinie program jednocześnie przyczynia się do budowania silnej więzi między rodzicami a dziećmi, co (zgodnie z wynikami badań J. D. Hawkinsa) sprawia, że jest on także programem profilaktycznym.

Badania naukowe na temat czynników ryzyka związanego z piciem alkoholu przez młodzież oraz czynników chroniących w tym zakresie, prowadzone na początku lat 90-tych w USA (Hawkins, Catalano oraz Kent) wyraźnie pokazały, iż jednym z najważniejszych czynników chroniących młodych ludzi przed szkodami wynikającymi z picia alkoholu jest silna więź z rodzicami. Od połowy lat 90-tych ważnym elementem programów profilaktycznych zintegrowanym z treścią przekazów edukacyjnych dla młodzieży stały się spotkania z rodzicami tzw. Profilaktyka domowa, której celem jest przygotowanie rodziców do podejmowania interwencji w sytuacji kryzysowej, podejmowanie wstępnych działań. Program Szkoła dla rodziców i wychowawców wpisuje się w nurt profilaktyki rodzinnej i jest rekomendowany przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych.

Program w dużej części bazuje na cyklu książek A. Faber i E. Mazlish pt. „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”, „Rodzeństwo bez rywalizacji. Jak pomóc własnym dzieciom żyć w zgodzie, żeby samemu żyć z godnością”, „Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci. Twoja droga do szczęśliwej rodziny”, „Jak mówić, żeby dzieci się uczyły w domu i w szkole”, „Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały” (Wydawnictwo Media Rodzina).

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców uczy nie tyle „metod” co budowania relacji w duchu podmiotowości i dialogu.

Co daje Szkoła dla Rodziców :

  • Nadzieję "skazanym" przez własne dzieciństwo, że bycia rodzicem można się nauczyć.
  • Wykorzystując rzetelną i nowoczesną wiedzę psychologiczną przemawia ludzkim, zrozumiałym językiem.
  • Praktyczne narzędzia do budowania porozumienia między ludźmi, współpracy i dialogu. Uzmysławiając nam dobro, które jest w nas, daje nam dorosłym to, co mamy w zamyśle dać dzieciom - siłę i godność.
  • Pokazuje jak wychodzić z twarzą, bez wzajemnego upokarzania się z bardzo trudnych sytuacji. Będąc opisem doświadczenia, a nie systemem – daje praktyczne wskazówki jak budować miłość - przekłada ją na codzienne, często rutynowe zachowania.
  • W końcu być może idea Szkoły dla Rodziców jest projektem rozwoju duchowego, czyli dążenia do prawdy w sobie, dyscyplinowaniem siebie, współczesną ascezą.

 

2. Szkoła dla Rodziców i Wychowawców :

a) Omówienie metody

Zajęcia mają charakter warsztatów psychologicznych, składają się z krótkich omówień i wprowadzeń tematycznych, a ich istotą są ćwiczenia i scenki. Cennym elementem uczącym jest wymiana doświadczeń między uczestnikami oraz praktyczne wypróbowywanie nowych umiejętności w postaci zadań domowych. Spotkania odbywają się w małych grupach (nie większych niż 15 osób).

Tematyka zajęć

Poszczególne spotkania poruszają następującą tematykę: świadomość własnych celów wychowania, poznanie i rozumienie świata uczuć własnych oraz dziecka lub wychowanka, naukę umiejętności rozmawiania o uczuciach, umiejętność stawiania jasnych granic i wymagań, zachęcanie dzieci do współpracy, wspólne rozwiązywanie konfliktów, poszukiwanie lepszych niż kara sposobów uczenia dziecka samodyscypliny, wspieranie samodzielności dzieci, uwalnianie ich od grania ról oraz wzmacnianie ich poczucia własnej wartości przez pochwałę opisową.

b) Adresaci programu:

  • rodzice
  • nauczyciele, wychowawcy
  • katecheci, duszpasterze, siostry zakonne
  • pracownicy socjalni, kuratorzy sądowi, policjanci
  • profesjonaliści zainteresowani prowadzeniem zajęć
  • osoby, którym zależy na dobrym porozumiewaniu się z innymi

c) Tematyka zajęć:

Część I – Budowanie relacji dorosły − dziecko, a w tym:

  • wyrażanie oczekiwań i ograniczeń tak, aby były przez dziecko respektowane,
  • rozpoznawanie, wyrażanie i akceptowanie uczuć,
  • aktywne, wspierające słuchanie,
  • motywowanie dziecka do współdziałania,
  • modyfikowanie niepożądanych lub nieodpowiednich zachowań dziecka,
  • uwalnianie dzieci od grania narzuconych ról w domu i szkole,
  • wspieranie procesu usamodzielniania się dziecka,
  • budowanie realnego poczucia własnej wartości dziecka,
  • konstruktywne rozwiązywanie konfliktów.

Część II – Wspieranie procesu budowania wzajemnych (opartych na więzi i szacunku) relacji między dziećmi:

  • rywalizacja i zazdrość między dziećmi,
  • kłótnie, bójki dzieci i różne inne trudności,
  • problem sprawiedliwości, ulubieńców i egoizmu,
  • wpływ ról na relacje między dziećmi.

Część III – dla rodziców i wychowawców nastolatków uwzględniająca problemy wieku dorastania:

  • młodzieńczy bunt,
  • pragnienie akceptacji,
  • potrzeba decydowania o sobie,
  • przedwczesne zainteresowanie seksem,
  • narkotyki,
  • niebezpieczeństwo mediów.

 

d) Ogólnopolska struktura organizacyjna programu:

1. Centrum Metodyczne Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej:

Koordynacja

Przygotowanie kadr

edukatorzy koordynatorzy (kursy kwalifikacyjne, seminaria)

realizatorzy (szkolenia 40 godz. w zakresie cz. I, II i III)

– zajęcia superwizyjne

– konsultacje

Ewaluacja

Promocja

– konferencja

– strona internetowa

– publikacje

Oprogramowanie metodyczne

– skrypty dla prowadzących

– ulotki

– zeszyt metodyczny

Monitoring

– ogólnopolski bank realizatorów

– roczne sprawozdania liderów wojewódzkich

 

2. Koordynatorzy:

- prowadzenie szkoleń przygotowujących psychologów i pedagogów do realizacji warsztatów umiejętności wychowawczych dla rodziców i wychowawców

- prowadzenie konsultacji i superwizji dla wyżej wymienionych realizatorów oraz monitorowania programu na terenie województwa

- prowadzenie banku informacji o realizatorach oraz monitorowanie programu na terenie województwa

- wspieranie merytoryczne i metodyczne osób i instytucji podejmujących problematykę wychowawczą

3. Realizatorzy:

prowadzą szkolenia dla rodziców/wychowawców

 

3. Szkoła dla Rodziców i Wychowawców sprawy organizacyjne

Czas trwania programu

W różnych miejscach Polski program, w zależności od pomysłowości osób prowadzących, odbywa się w postaci grup podstawowych, grup wsparcia, bądź grup tematycznych o różnym czasie trwania. Wśród nich wymienić można:

  • Grupy podstawowe dla rodziców i wychowawców: 40 godzin (w cyklu 10 spotkań raz w tygodniu, najczęściej w godzinach popołudniowych)
  • Grupy podstawowe dla profesjonalistów (pedagogów lub psychologów), przygotowujące do prowadzenia zajęć z rodzicami lub wychowawcami: 40 godzin (weekendowo lub w bloku 5-dniowym)
  • Grupy wsparcia dla absolwentów kursu podstawowego. Najczęściej odbywają się raz w miesiącu i trwają około 3-4 godzin.
  • Grupy wsparcia dla realizatorów programu (odbywają się raz na 2-3 miesiące).

Koszt uczestnictwa

Koszty ponoszone przez uczestników zajęć zależą od lokalnych możliwości finansowania programu. I tak warsztaty mogą być:

  • nieodpłatne: uczestnicy nie ponoszą żadnych kosztów, grupy są finansowane ze środków pozyskiwanych poprzez granty, od prywatnych sponsorów itp.
  • odpłatne: uczestnicy w całości ponoszą koszt uczestnictwa w zajęciach,
  • częściowo odpłatne: uczestnicy ponoszą częściowy koszt zorganizowania i poprowadzenia zajęć.

Szczegółowych informacji udzielają osoby prowadzące lub organizujące zajęcia.

Terminy zajęć

Terminy są ustalane po zebraniu grupy oraz po podjęciu decyzji o przyznaniu środków finansowych na przeprowadzenie zajęć.

Prowadzący zajęcia

Są to osoby o odpowiednim przygotowaniu zawodowym (najczęściej psycholodzy lub pedagodzy), które ukończyły kurs przygotowujący do prowadzenia zajęć. Są doświadczone w prowadzeniu zajęć metodą warsztatową; dobrze jest, jeśli mają także pewne doświadczenie w pracy terapeutycznej. W przypadku współprowadzenia zajęć, przynajmniej jedna osoba powinna być rodzicem.

Literatura:

- List do P. Joanny Sakowskiej wystosowany przez –Kierownika Działu ds. Rodziny i Młodzieży- Państwowa Agencja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych; Warszawa 2004r.

- www.cmppp.edu.pl

- Zeszyty Metodyczne , Materiały  z Ogólnopolskiej Konferencji Warszawa 14-15 listopada 2006 (cz.2)

- Notatki i materiały własne z szkolenia - I stopień - Leżajsk 2008r.

 

Oprac. Psycholog – Agnieszka Bańka

Szukaj

Gościmy

Odwiedza nas 74 gości oraz 0 użytkowników.

Pośw. sztandaru

Nad. imienia - cz. 1

Nad. imienia - cz. 2

Nad. imienia - cz. 3

Pokaz SOSW

Nasz kanał Youtube

6-latki w szkole

Pozostałe

Analiza egzaminów